Stichting Humanitaire Hulp Gambia België

Home arrow Nieuws arrow Nieuwsbrief arrow Nieuwsbrief 6
Nederlands
Nieuwsbrief 6 PDF Afdrukken E-mail

NIEUWSBRIEF 6

We zijn op communicatief vlak niet echt actief geweest in 2012, maar dat wil zeker niet zeggen dat er achter de schermen door het SHHG team werd stil gezeten.  En zeker in Gambia was er bijzonder veel activiteit.  In februari 2012 zijn we met vier naar Gambia getrokken.  Leen en Maggy waren nieuwkomers, en helaas kon Rita dit keer niet meereizen.  Maurice moest zijn best doen om zijn drie vrouwelijke reisgenoten bij te benen.

NIEUWSBRIEF 6

We zijn op communicatief vlak niet echt actief geweest in 2012, maar dat wil zeker niet zeggen dat er achter de schermen door het SHHG team werd stil gezeten.  En zeker in Gambia was er bijzonder veel activiteit.  In februari 2012 zijn we met vier naar Gambia getrokken.  Leen en Maggy waren nieuwkomers, en helaas kon Rita dit keer niet meereizen.  Maurice moest zijn best doen om zijn drie vrouwelijke reisgenoten bij te benen.

Description: C:\Users\Arn\Pictures\2012 Gambia Feb 2012\Gambia 2012 145 a.jpgDescription: C:\Users\Arn\Pictures\2012 Gambia Feb 2012\Gambia 2012 148.JPGVoor we naar het binnenland vertrokken, bezochten we onze Gambiaanse vrienden aan de kust – we hebben een aanzienlijke vriendenkring opgebouwd tijdens onze jaarlijkse bezoeken.  Arthur (van SHHG-NL) nam ons ook mee naar Yundum waar het project “women empowerment” door allerhande activiteiten meer zelfstandigheid aan vrouwen wordt opgebouwd.  Elke namiddag wordt een andere activiteit aangeleerd en beoefend: kleding en zeep maken, tassen breien van plastiek zakken (zeer mooi),  sieraden en parelkrokodillen maken.  Ze krijgen ook training in verkoop en geld sparen.  De afgewerkte producten worden verkocht in een klein kraampje aan de straatkant net buiten hun lokaal.  Door deze verkoop hebben de vrouwen een eigen inkomen waarmee ze schoolgeld kunnen betalen om hun kinderen naar school te sturen. In België hadden we hele boel breinaalden en naaigerief voor dit project verzameld en die waren er zeer welkom. 

Gambiaanse vrouwen hebben weinig vrije tijd: ze hebben 4 à 5 kinderen, hebben geen van de dingen die wij in ons dagelijks leven zo vanzelfsprekend vinden en ons het leven vergemakkelijken zoals wasmachine, ijskast enz. Daar de meest hutten geen stromend water of elektriciteit hebben, moeten ze alles met de hand moeten doen – bedenk maar hoeveel tijd dat in beslag neemt!  Vooreerst waren de mannen niet erg te vinden dat hun vrouwen één namiddag per week van huis waren, maar toen na de eerste week hun winkeltje al uitverkocht was en de vrouwen geld in de portomonee hadden, sloegen hun bezwaren om tot een positieve houding.

De reis naar het binnenland verloopt toch al vlotter dan de vorige jaren. Doordat we niet langer de noordroute van de rivier moeten nemen – met een lang oponthoud om op de ferry naar Barra te geraken – duurt de tocht al iets minder lang.  De zuidroute was nogsteeds niet helemaal geasfalteerd wat betekende dat  we een lang uur op een verharde stofferige weg reden met nog altijd met vele putten.  Met als gevolg een lekke band die in het volgende dorp moest hersteld worden.  Tijd gewonnen? Nee toch!  .  Voor Leen en Maggy een openbaring om de vele dorpen, de grassavanne, loslopende koeien, ezels en schapen te zien.  Telkens wanneer we door een dorp reden, klonk het ‘Toubab!’ in de oren: kleine kinderen die een wagen met ‘witte’ mensen zagen.  We bereikten Bakadji in de late namiddag.  Gewoontegetrouw stonden de

de kinderen van Description: C:\Users\Arn\Pictures\2012 Gambia Feb 2012\Gambia 2012 328 a.jpgBakadaji school ons op te

wachten terwijl ze “Welcome, Welcome” zongen.  Geen mens die daar zonder een krop in de keel of een traan in het oog aan voorbij gaat. Het weerzien met Momodou (Vice Voorzitter van onze NGO), Ndey (zijn vrouw) en hun familie deed deugd.  Tijdens ons verblijf in Basse heeft Ndey ons weer verwend met haar kookkunst: het was elke maaltijd smullen. 

De volgende dag was het tijd om Nafugan school en ons project te bezoeken.  Met een kind aan elke vinger werden we naar enkele banken op de speelplaats geleid.  Een klein orkest, met oorverdovend gefluit, zingen, dansen en

Description: C:\Users\Arn\AppData\Local\Microsoft\Windows\Temporary Internet Files\Content.IE5\CRDK4EWQ\SAM_0221.JPGDescription: C:\Users\Arn\Pictures\2012 Gambia Feb 2012\Gambia 2012 397 a.jpgDescription: C:\Users\Arn\Pictures\2012 Gambia Feb 2012\Gambia 2012 387 a.jpgwelkomstwoorden waren van de partij.  Sebou en de dames van de ‘Mothers’ Club’ – de dames die de tuin bewerken, waren ook aanwezig.  Wij kijken maanden uit naar het bezoek aan het project en eindelijk is het moment dan aangebroken.  Er was pas gezaaid dus was was er niet te veel te zien maar zie het verschil met de foto’s genomen in april is enorm.  Daarom hebben we besloten om volgend jaar wat later te gaan en is het vertrek gepland voor maart 2013 zodat we      

  zelf de tuin in volle groei kunnen zien.  We bespraken met de vrouwen het belang van de tuin.  Ze waren dolenthousiast toen we hen vertelden dat we de tuin zouden uitbreiden: het betekent dat er meer vrouwen kunnen deelnemen.  Het betekent ook de omheining moest vergroot worden en dat er meer waterputten, zes in totaal, moesten gebouw worden.  Dit is inmiddels gebeurt.

Description: C:\Users\Arn\AppData\Local\Microsoft\Windows\Temporary Internet Files\Content.IE5\CRDK4EWQ\CIMG3261.JPGEn dus hopen we bij ons volgend bezoek in 2013 een grote tuin met veel groenten te zien.  

 

 

 

 

Het is een feit dat ook in Europa de levensstandaard omlaag gaat en we merken dat prioriteiten veranderen.   Het impact van de economische crisis wordt ook zeer duidelijk gevoeld op het zuidelijk continent.  Medemensen motiveren om een goed doel te steunen is niet altijd eenvoudig; we werken er hard aan om de nodige fondsen te verzamelen.  We willen bij deze onze trouwe donateurs bedanken voor hun jaarlijkse of maandelijkse steun.  Hoe groot of klein het bedrag ook, het maakt werkelijk een verschil!  We hebben het afgelopen jaar enkele tegenvallers gehad: de jaarlijkse kerstmarkt in de Lindenpoort te Mechelen werd afgeschaft.  Ons kraampje met zelfgemaakte artikels, Afrikaanse juwelen en houtwerk was gedurende enkele jaren toch een belangrijke bron van inkomst.  De Provincie Limburg kondigde aan dat het biennale Wereldfeest  - waar we in 2011 een zeer goede herinnering aan overhielden – in 2013 ook niet meer zou plaatsvinden.  Daartegenover staat dat we van de gemeente Leefdaal wel enorme steun kregen: Rita en Leen namen deel aan de rommelmarkt waar, mede door het zonnige weer, veel mensen naartoe kwamen.  We werden een tweede maal gesteund door dezelfde gemeente toen we deelnamen aan het Halloween gebeuren.  Dank je Leefdaal – hiermee konden we een waterput afbetalen!

Als je in je maandelijks budget nog een klein beetje kleingeld overhoudt, denk dan eens aan de vrouwen in Nafugan.  Of u kan een bestendige opdracht geven aan uw bank, b.v. per maand € 2 (een kopje koffie) of € 3 (een cappuccino).  Uw steun betekent dat de vrouwen van Nafugan, en daardoor hun kinderen, een  beter bestaan kunnen verwezelijken. Alle beetjes helpen.  Dank U.                           

Het SHHG-België Team

STICHTING HUMANITAIRE HULP GAMBIA-BELGIË

IBAN: BE95 7512 0376 0058  -  BIC:  AXABBE22

www.shhg.be

NL6/112012

 
< Vorige   Volgende >